كرامت بخش ز تو اندك است شرمنده مشو * گر از تو كرم ، شاد شوندى ز قنو اندك بدهى به كه چه نوميدى كنى * راضى ز تو حق و شاد گيرنده ز تو لا تستح من اعطاء القليل ( إلخ ) از بخشيدن و كرم نمودن خود اگر اندك باشد شرم نداشته باش زيرا اگر همان اندك را نبخشيده و نوميد گردانى شرمندگى بر خواهان است و گناهى بوده كه از كرم نمودن خود دريغ داشته و خواهانى را كه دست تمنا بر تو دارد شرمنده نموده‌اى و نزد خداوند كسانى كه حتى گذشتشان اندك است و نوميد نگردانند خواهان را ، عزيزند و نيكو - كار ، و خداوند تبارك و تعالى چنين بندگان را دوست مى دارد و تو اى مؤمن در ترديد مشو كه آيا اندك را عطا كنم و بخشيدن آن از هيچ ندادن و نااميد گردانيدن بهتر و شايسته‌تر باشد چنانچه نوميد گردانى مستوجب و راى خويش را چنين است كه شرمنده گردد مستوجب از تو و رايت از خداوند پس اگر بخشش تو ناچيز و اندك باشد شرمنده مباش كه چون از تو كرمى باشد خواهان شاد گردد ، گر چه خوشه‌اى خرما بخشش نمايى همان اندك بهتر از نوميد كردن مستوجب و خواهان است كه خداوند متعال راضى از بنده بخشنده و دل رحم و كريم بوده و نيز گيرند هم از چنين شخصى شاد گردد .